iGender

Mark

leeftijd 52
opvallend stralende ogen
trots op 16-jarige zoon die zijn eigen dingen doet
minder blij met zijn zoon soms niet kunnen loslaten
grootste wens geen – zijn wens is uitgekomen


Toen Mark 50 werd besloot hij een feest te geven. Hij had twee dingen om te vieren: zijn 50e verjaardag en zijn transitie om zijn lichaam in overeenstemming te brengen met zijn mannelijke identiteit. Een prikbord in de kamer herinnert er aan. Kaarten met teksten als ‘Welkom Mark!’ en foto’s van hem voor en na de transitie.

De wens om het lichaam van een man te hebben was er al langer. Mark heeft er veel over gepraat met zijn (inmiddels overleden) man en met zijn jongvolwassen zoon. Die verklaarde hem eerst voor gek. Hoe kóm je erbij?!

Het was ‘ff schakelen’ en hij raakte er snel aan gewend. Sterker: op de dag nadat Mark het hem verteld had, stapte hij op zijn fiets naar school en riep over het plein voor zijn huis: “Moet je nou horen, mijn moeder laat zich ombouwen!”
Zijn zoon noemt hem ‘mamma’ en speelt een beetje met de nieuwe identiteit van zijn ‘vadermoeder’. Bij Duits leerde hij dat voor alle vrouwelijke woorden het lidwoord ‘die’ staat. Die Frau en die Mutter. Laconiek merkte hij op dat het bij hem thuis toch een beetje anders in elkaar stak: zijn moeder was ‘der Mutter’. En wie heeft er nou zo’n coole vadermoeder?

Mark voelde zich altijd al anders dan de andere meisjes. Hij speelde cowboytje al hield hij ook wel van Barbies. Als er ‘vadertje en moedertje’ werd gespeeld dan koos Mark voor de rol van vader. Het liefst wilde hij jongensdingen doen. Dat werd niet altijd geaccepteerd: “je bent een meisje.” Daar had hij het op een gegeven moment zo mee gehad dat hij zei: “ik ben eigenlijk een jongetje, maar ze hebben mijn piemeltje vergeten en nu ben ik – per ongeluk – een meisje.”

In de puberteit was Mark een teruggetrokken meisje. Oké, hij kreeg borsten. Dat was nou eenmaal zo. Hij voelde zich echter nooit een meisje. Het liefste speelde hij op z’n kamer dat hij een (mannelijke) popster was. Hij vindt zelf dat hij er toen jongensachtig uitzag. Haar, kleding, het paste bij een jongen. Hij voelde zich een jongen. En tegelijkertijd was hij een meisje. Hij vond dat hij harder zijn best moest zijn om een echt meisje te zijn. Dat lukte niet zo goed.

Het kwartje begon te vallen toen hij als puber met zijn ouders op vakantie was. In de caravan hoorde hij een interview op de radio met een transseksuele vrouw. Het interesseerde hem en tegelijkertijd dacht hij: “maar ik ben toch geen freak?!”

Mark ging psychologie studeren. De studie psychologie vond hij bere-interessant, vooral als het ging om gender. Hij kreeg meer grip op zichzelf maar toch bleef er altijd iets niet kloppen. Hij had moeite om bij zichzelf te komen.
In die tijd werd vaak aangenomen dat je geslachtsidentiteit niet zo belangrijk was en dat het verschil tussen jongens en meisjes eigenlijk alleen maar aangeleerde rollen waren. Als je iemand als een meisje opvoedde, dan leerde ze meisjesgedrag aan en andersom ook. Mark besloot dat hij best gelukkig kon worden als hij die meisjesrol maar zou laten vallen en gewoon de dingen zou doen die wel bij hem pasten. Pas veel later kwam hij er achter dat het loskomen van de meisjesrol ook voor hem niet genoeg was.
Hij trouwde en kreeg samen met zijn partner een zoon. Toch duurde het tot zijn 47e voordat hij in de gaten had hoe het écht zat.

Tegelijkertijd was het ook ingewikkeld. Hij was immers getrouwd en had een zoon. Hoe zouden die reageren? En wat zouden ze er op zijn werk van vinden?
Zijn man reageerde geweldig: het gaat er niet om wat anderen vinden, maar wat je bestemming is in je leven. Als jij dit zo voelt dan gaan we het aan. Mark ging naar het genderteam en die gaven hem goede begeleiding. Na een gesprek met een andere transman vertelde hij het aan zijn zoon. Nu hij het voor zichzelf durfde te bekennen en er met zijn man en zoon over gesproken had, was dat bevrijdend.

Mark begon met het hormoon testosteron. Al snel begon hij zich ‘mannelijker’ te voelen en zich mannelijker te gedragen. Waar hij eerst op zijn werk (de Open Universiteit) – als vrouw – nog veel rekening hield met alles en iedereen, werd het nu meer: “ik heb het zo en zo beslist en zo doen we dat dus.” Hij werd duidelijker in zijn beslissingen. Hij had vooraf al zijn collega’s geïnformeerd.

Inmiddels is iedereen eraan gewend, ook privé. En de studenten aan de Open Universiteit, die Mark leerden kennen als Marion, hebben er geen moeite mee.
Mark heeft de contacten met zijn oude vriendinnen behouden. Met twee van hen gaat hij regelmatig shoppen. Waar zijn vriendinnen op zoek zijn naar vrouwenkleren, gaat Mark’s interesse uit naar de mannenkleding. Veel leuker dan toen ze alleen nog naar vrouwenkleding op zoek waren.

En zo kon het gebeuren dat Mark zich samen met zijn zoon voor het eerst stond te scheren. Beiden kregen ook op hetzelfde moment de baard in de keel.
Doen ze ook ‘mannendingen?’ Ze kijken met het bord op schoot naar het A-team of naar een film. Ze gaan samen op vakantie. Ze zijn allebei geïnteresseerd in Assassins Creed. Nou ja, dat is niet gebonden aan man of vrouw zijn….

Dit is Mark.
Een man die trots is op z’n zoon, goed in z’n vel zit en het heerlijk vindt dat hij nu eindelijk de smoking heeft gekocht die hij altijd al wilde hebben. En die hij nu vol trots kan dragen!
Een man die inmiddels een aantal spiegels in zijn huis heeft hangen omdat hij zich in zijn spiegelbeeld herkent.
Een man die een lans breekt voor andere transmannen. Inmiddels bekend van de media (Paul de Leeuw, NRC enz.).
Een coole vadermoeder.

 

Mijke

 

Mijke is Mijke. Man of vrouw? Niet belangrijk. Mijke voelt zich geen van beide. Soms verwarrend en ongemakkelijk voor de buitenwereld. Bijvoorbeeld wanneer Mijke op een formulier het hokje m/v moet aankruisen.

Lees verder

 

Willemijn

 

Voor een stevige politieman, getrouwd en met drie kin- deren, is het niet zo simpel om vrouw te worden. Toch durfde Willemijn het aan. Ze kwam na jaren uit de kast. Dat gaf stress. Ze viel 25 kilo af. Welkom als je van man naar vrouw verandert.

Lees verder

 

Joan

 

Joan is als jongen geboren. Toen ze 16 was begon ze te twijfelen. Paste haar lichaam wel bij hoe ze zich voelde? Joan kwam erachter dat ze meer vrouwelijke dan mannelijke kanten heeft. En nu weet ze het heel zeker: ze is een vrouw in een mannenlijf.

Lees verder

 

Evelien

 

Toen Evelien nog een jongen was, trok ze stiekem de jurken van haar zusjes aan. Ze werd er blij van en voelde zich mooi. Evelien wist al op haar 8e dat ze als meisje geboren had moeten worden.

Lees verder

 

Ruben

 

In augustus 2011 was er in de klas van de opleiding Beveiliging van het Alfa-college één meisje. Nu niet meer, want Ruben heeft de keus gemaakt de jongen te zijn die hij altijd al was.

Lees verder

 

Sander

 

Op z’n 27e ging Sander studeren aan de kunstacademie. Hij had toen al een aantal banen achter de rug. De studie veranderde zijn leven. Voor het eerst volgde hij zijn hart en zijn passie.

Lees verder